دادخواهی معلمان برای مظلومیت مدرسه میناب/ آغاز پویش بین المللی «۱+۱۶۸» خونخواهی جنایات میناب
عقبگرد در مسیر تحول دانشگاه فرهنگیان
پویش «مدرسه شجره طیبه ایران» برای روایت اقدامات معلمان در روزهای جنگ
پیشنهاد حذف سهم ارزیابی تکمیلی در جذب دانشجومعلمان منتفی شد / صرفاً آزمون سراسری و اختصاصی تربیتمعلم بهصورت همزمان برگزار میشود
هشت سال پس از آن اردیبهشت تاریخی
حاشیهنگاری حضور رهبر شهید انقلاب در دانشگاه فرهنگیان/ لباسشخصیها، احمدآقا، فشردگی و باقی قضایا
کانونهای ارزیابی در جذب دانشجومعلمان باید تقویت شوند، نه بیاثر
ارزشیابی توصیفی در ابتدایی از اهداف خود فاصله گرفته است/ هشدار نسبت به «افت پنهان تحصیلی» و «ارتقای صوری» دانشآموزان
هشت سال پس از حضور تاریخی رهبر شهید انقلاب در دانشگاه فرهنگیان، امروز زمان بازگشت به مطالباتی فرارسیده که مرکز ثقل نظام تعلیم و تربیت را پیش روی یک پرسش بنیادین قرار میدهد؛ اینکه دانشگاه فرهنگیان، بهعنوان خط قرمز راهبردی نظام در تربیت معلم، با کدام برنامه درسی، با چه منظومه فکری و با چه نسبتسنجی با مبانی انقلاب اسلامی، مأموریت تربیت معلم برای آینده ایران قوی و نبرد تمدنی پیشِ رو را دنبال میکند؟
پیشنهاد میشود که مجلس شورای اسلامی به جای طرح ایدههایی متزاحم و در عرض قوانین موجود در حوزه تعلیم و تربیت همچون افزایش سن پذیرش دانشگاه فرهنگیان، فکری جدی به حال اجراییسازی اسناد و قوانین مورد تاکید رهبر انقلاب کند.
غربیها ( چه توسط نهادهای مثلاً بینالمللی نظیر یونیسف و یونسکو، چه توسط نهادهای دولتی و چه به واسطه نهادهای خصوصی و وابسته مانند IEA ) چرا به خود اجازه میدهند که برای نهادهای آموزشی کل دنیا سیاست گذاری کنند؟
موضوع ناترازی نیروی انسانی آموزش و پرورش در اذهان عمومی با تعابیر اشتباهی همچون «کمبود معلم» یا «کلاسهای خالی» رواج یافته است؛ در صورتی که این مسئله، ابعاد و زوایای مختلفی دارد که صورتبندی آن را بسیار دشوار میکند.
در تحلیل وضعیت امروز وزارتخانه آموزش و پرورش میتوان اذعان داشت که بیش از هرچیز، مسئله مدیریت صحیح منابع و امکانات و از آن سمت، چالشها، ناترازیها و بحرانهای موجود دارای اهمیت است.
به نظر میرسد پس از شنیدن نکات همهی نامزدهای ریاست جمهوری، آنچه در خاطر دغدغهمندان و فعالان تعلیم و تربیت باقی ماند، عدم اشراف نامزدها به اولویتهای نظام مسائل آموزش و پرورش و حتی در نگاهی کلانتر، «مسئله نبودن» این نهاد هویتساز است.
آیا کسی که هر جای دنیا هر درسی خوانده و حالا وقت سربازیاش رسیده، صلاحیت معلمی در کلاس درس را دارد؟ ادارات آموزش و پرورش جای بهتری برای امریه سربازی است، نه معلمی مناطق کم برخوردار!
باید وقتی سید شهیدان خدمت را معلم معرفی میکنیم، تعجب کسی به آسمان بلند نشود. باید معلمی را تا جایی که میتوانیم به پیامبری نزدیک کنیم. شهیدِ جمهور این گونه بود. معلم به معنای مدرس نبود. ولی میتوان سر کلاسش نشست و یاد گرفت.
برخی هنوز قادر نیستند نقش آموزش و پرورش را در پیشرفت همه جانبهی کشور درک کنند. نتیجه اش هم همین میشود که به هزینههای آن به عنوان هزینههای مصرفی نگریسته میشود در حالی که عین سرمایه گذاری است.