دادخواهی معلمان برای مظلومیت مدرسه میناب/ آغاز پویش بین المللی «۱+۱۶۸» خونخواهی جنایات میناب
عقبگرد در مسیر تحول دانشگاه فرهنگیان
پویش «مدرسه شجره طیبه ایران» برای روایت اقدامات معلمان در روزهای جنگ
پیشنهاد حذف سهم ارزیابی تکمیلی در جذب دانشجومعلمان منتفی شد / صرفاً آزمون سراسری و اختصاصی تربیتمعلم بهصورت همزمان برگزار میشود
هشت سال پس از آن اردیبهشت تاریخی
حاشیهنگاری حضور رهبر شهید انقلاب در دانشگاه فرهنگیان/ لباسشخصیها، احمدآقا، فشردگی و باقی قضایا
کانونهای ارزیابی در جذب دانشجومعلمان باید تقویت شوند، نه بیاثر
ارزشیابی توصیفی در ابتدایی از اهداف خود فاصله گرفته است/ هشدار نسبت به «افت پنهان تحصیلی» و «ارتقای صوری» دانشآموزان
گروه آموزشوپرورش مرکز پژوهشهای مجلس در یک گزارش کارشناسی با آسیبشناسی نزدیک به دو دهه اجرای «ارزشیابی توصیفی» در دوره ابتدایی، از شکاف عمیق میان اهداف سیاستی و واقعیتهای اجرایی این طرح پرده برداشت و اعلام کرد ضعف زیرساختها، نارسایی در توانمندسازی معلمان، مقاومت فرهنگی خانوادهها و ناهماهنگی با سایر اجزای نظام آموزشی، این سیاست تحولی را با چالشهای جدی مواجه کرده و در برخی موارد به افت پنهان تحصیلی، کاهش انگیزه یادگیری و ارتقای صوری دانشآموزان انجامیده است.
علت حقیقی این تعطیلیها چیست؟ مگر نه اینکه در دوران پیش از آموزش مجازی، و در روزگاری که حتی تهران دومین شهر آلوده جهان بوده است هم مدارس انقدر تعطیل نبودهاند؟ چطور شده است که به تازگی و بعد از این سالها مسئولین ما دریافتهاند که برای کنترل آلودگی هوا و عدم آسیبرسانی به دانشآموزان باید مدارس را تعطیل کرد؟
استمرار و زنده نگاه داشتن جریان تربیت، تکلیف است و نه اقتضاء شرایط که اگر بستر مهیا بود، صدای هیاهوی دانش آموزان از حیاط مدرسه به گوش برسد و اگر بادی وزید و اوضاع از حالت آرام و عادی میل به خروج کرد، بستن دربهای مدرسه و توقف امر تعلیم و تربیت، در اولویت اقدامات ضربالعجلی قرار گیرد.
حسین حقپناه، کارشناس سواد رسانهای حوزه کودک و نوجوان گفت: نهادهای متولی تربیت و رسانه، نتوانستند ارزشهای غالب کشور را به نوجوانان منتقل کنند و نوک پیکان اتهام به طرف آنهاست.
گزارش میدانی خبرنگار رستا از مدارس دخترانه در روزهای ناآرامیهای خیابانی که نقش معنادار نوجوانان در برپایی و پیشبردش، آرامِ بسیاری از اهالی فرهنگ و دغدغهمندان تربیت را گرفته است.
«نرگس هستم. یازده ساله. دوست دارم درس بخوانم. بزرگ که شدم میخواهم معلم شوم. افغانستان که بودیم طالبان نگذاشت به مدرسه بروم. حالا که به ایران آمدهام هم نمیگذارند در مدرسه ثبتنام کنم. انگار امسال هم باید خانهنشین باشم...»
«شما هرگز نمیتوانید جنایتهایی که در مدارس شبانه روزی علیه کودکان بومی کانادایی اتفاق افتاد را روایت کنید، شما حرفهای ما را نمیتوانید باور کنید!» این را "سا هیل تات" از آخرین بازماندگان مدارس شبانهروزی بومیان کانادایی میگوید و ادامه میدهد؛ «ملکه انگلیس باید عذرخواهی کند!»
حمید بوالی معلم و روزنامه نگار فعال حوزه دانش آموزان اتباع افغان گفت: با وجود اینکه روزهای کمی تا بازگشایی مدارس باقی مانده است، هنوز اداره کل امور اتباع و مهاجران تکلیف تحصیل برخی از دانش آموزان افغان را مشخص نکرده است.
یکی از مهمترین دلایل خودکشی دانشآموزان، عدم دانش مورد نیاز برای ارتباط میانفردی، پایین بودن آستانه تحمل، احساس تنهایی و نبود پشتوانه از طرف خانواده، شکوفا نشدن تواناییها و استعداد، اجبار برای انجام کار، نداشتن محیط شاد در مدارس، نبود بستر مناسب در مدارس برای آموزش این موارد و نبود دانش مورد نیاز خانواده در برخورد با فرزند است.