همه ملت ایران خونخواه رهبرشان هستند؛ این مطالبه تمامنشدنی است
در صورت احراز تخلف، با عوامل اجبار دانشآموزان دختر به برداشتن چادر در آزمون سمپاد برخورد شود
سرنوشت ساختار جدید دانشگاه فرهنگیان چه شد؟/ پاسخ رئیس دفتر رئیسجمهور به مطالبه دانشجومعلمان درباره ساختار دانشگاه فرهنگیان
نسخه ترمیمی سند تحول همچنان گرفتار کلیگویی است/ آموزش و پرورش نیازمند بازنگری اساسی در ساختارها و برنامههاست
فراتر از معدل؛ روایتی از حق مطالبه در جمهوری اسلامی ایران
خسروپناه: عدم حضور وزیر آموزشوپرورش مانع بررسی مصوبه کنکور شد
زنگ خطر یک رویه نادرست در نظام سیاستگذاری و تصمیمگیری
دادخواهی معلمان برای مظلومیت مدرسه میناب/ آغاز پویش بین المللی «۱+۱۶۸» خونخواهی جنایات میناب
۹۲ دفتر بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان در نامهای خطاب به رئیسجمهور نوشتند: همه ملت ایران خونخواه رهبرشان هستند و این مطالبه تمامنشدنی است؛ از اینرو هرگونه فرآیند دیپلماتیک و مذاکره با دشمن باید با پایبندی کامل به خطوط قرمز ملت و رهبری، صیانت از حقوق هستهای، حفظ مؤلفههای بازدارندگی و تکیه بر مکتب مقاومت دنبال شود و نباید به ایجاد خسارتی دیگر در تاریخ دیپلماسی کشور بینجامد.
شورای عالی انقلاب فرهنگی در سه سال اخیر پرکارترین مصوبات خود را در حوزه تعلیم و تربیت به تصویب رساند، اما با روی کار آمدن دولت چهاردهم، روند شورا از اجرا و نظارت بر مصوبات به لغو و بازنگریهای پیاپی تغییر یافته است؛ چرخشی که جایگاه این نهاد فراقوهای را بهشدت متزلزل کرده و آن را از مرجع عالی سیاستگذاری فرهنگی و تربیتی به نهادی تابع دولتها فروکاسته است.
ابلاغ ساختار تفصیلی جدید دانشگاه فرهنگیان که در پی مصوبات اخیر دولت و سازمان اداری و استخدامی شکل گرفت، دانشگاه را از یک نهاد ملی به ۳۱ دانشگاه استانی تبدیل کرده است. اگرچه مدافعان این طرح، آن را اقدامی برای گسترش عدالت آموزشی و توزیع امکانات در سطح کشور میدانند، اما منتقدان هشدار میدهند که ساختار جدید، نه تنها نسبتی روشن با مأموریت اصلی تربیت معلم ندارد، بلکه میتواند با افزایش بوروکراسی، گسترش رویکرد اداری و دور شدن از هویت تربیتی، بحرانهای تازهای برای آینده آموزشوپرورش ایجاد کند.
از اواسط دهه نود و همزمان با ژورنالیسمی شدن مفهوم حکمرانی به دلیل علاقه توامان به فلسفه سیاسی و فلسفه تربیتی سالهاست در خلوت مشغول تأمل در باب نسبت ایندو بودهام. قریب به ۴ سال است که با هشتگ غلطمصطلح #حکمرانی_تربیتی در فضای رسانهای بهدنبال جلب توجه جریان معلمان جوان به حوزه حکمرانی بودهام و در این سالها تلاش کردهام تا در قامت یک #پرسشگر در محضر اساتید و مقالات و کتب این حوزه باشم. نکاتی که در ادامه میخوانید نیز صرفا در مقام پرسشگر منباب امر به معروف جمعی و نهی از منکر نخبگانی طرح میشود تا انشالله فتح بابی برای گفتوگو علاقهمندان این حوزه باشد.
ساختار تازه ابلاغشده دانشگاه فرهنگیان هر چند بهظاهر با هدف تمرکززدایی و ارتقای بهرهوری طراحی شده است، اما شباهت آشکار آن به مدل وزارت علوم و بیتوجهی به ابعاد تربیتی و فرهنگی، نگرانیهای جدی درباره تضعیف روح معلمی و حذف تدریجی ماهیت اصلی این دانشگاه برانگیخته است.
رئیس جمهور با اشاره به اهمیت همافزایی در ساختار مدارس گفت: مجموعه آموزشی باید مانند یک موجود زنده عمل کند و اجزای نظام آموزشی نیز باید پیوستگی و هماهنگی ساختاری داشته باشند؛ در عموم موارد، تعریف معلم بهصورت فردی بیمعناست و لازم است برای آموزش مؤثر از فضاهای آموزشی، ورزشی، کتابخانهها و امکانات کار تیمی بهصورت همافزا بهره گرفت.
دبیر شورای سیاستگذاری معاونت سیاستورزی بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان، با انتقاد از طرح افزایش سقف سنی پذیرش در دانشگاه فرهنگیان تأکید کرد: این تصمیم غیرکارشناسی نه تنها مشکلات موجود را حل نمیکند، بلکه چالشهای جدیدی بر آموزش و پرورش تحمیل خواهد کرد. او از رئیسجمهور خواست به وعدههای انتخاباتی خود پایبند بماند و تصمیمها را بر مبنای نظر کارشناسان این حوزه اتخاذ کند.
پس از اعلام نتایج کنکور ۱۴۰۴، برجستهسازی دوگانهٔ «مدارس خاص ـ مدارس دولتی عادی» در رسانهها و شبکههای اجتماعی، تحلیلی نادرست و انحرافی است. در این یادداشت با تبیین سهم طبیعی سمپاد و نمونهدولتیها در رتبههای برتر، تأکید میشود که دوگانهٔ واقعی، «آموزش رایگان دولتی» در برابر «آموزش پولی غیردولتی» است و تمرکز بر دوگانهٔ کاذب، ریشهٔ اصلاحات غلطی چون کنکور دوبار در سال و افزایش فشار بر دهکهای پایین شده است.
جمعی از اساتید و اعضای هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان و تربیت دبیر شهید رجایی در نامهای خطاب به مسعود پزشکیان، رئیسجمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی، نسبت به مصوبه افزایش سقف سنی پذیرش دانشجومعلمان به ۳۰ سال هشدار دادند و تأکید کردند که چنین تصمیمی، برخلاف اصول علمی، تربیتی و مطالبات رهبر معظم انقلاب، کیفیت تربیت معلم را قربانی سیاستگذاریهای نادرست میکند.