به گزارش پایگاه خبری تحلیلی رستا، محمدصادق عبداللهی، مدیر گروه آموزشوپرورش مرکز پژوهشهای مجلس در یادداشتی نوشت:
پس از پیام رهبر معظم انقلاب، در روز معلم و تأکید ایشان بر لزوم مشارکت خانوادهها در اداره آموزشوپرورش، وزیر محترم آموزشوپرورش از طرح این وزارتخانه برای هیئت امنایی شدن تمام مدارس، حتی مدارس عشایری و روستایی خبر داده است. طرح وزیر محترم اما در هالهای از ابهام است که میتواند سه حالت داشته باشد:
مراد از هیئتامنایی شدن، همان چیزی است که امروز هم به اسم مدارس هیئتامنایی وجود دارد. اگر این باشد، عملاً فاتحه آموزش رایگان خوانده است؛ چون این نوع از مدرسه در عمل یعنی تبدیل مدرسهِ دولتیِ رایگانِ با کیفیت به مدرسه دولتی که به اسم فوقبرنامه شهریه میگیرد؛ روی کاغذ باید پرداخت این مبلغ اختیاری باشد اما در کمبود مدارس دولتی، شهریه اجبار و به شرط ثبتنام تبدیل میشود و اصلاْ به همین دلیل یک بار دیوان عدالت اداری آییننامه مدارس هیئتامنایی را ابطال کرد که البته منجر به اصلاح رویه نشد.
مراد از هیئتامنایی شدن، تشکیل شورایی با عضویت اولیاء دانشآموزان برای تمشیت امور مدرسه است. در این صورت هیئتامنا در واقع همان انجمن اولیاءومربیان خواهد بود. در ماده ۱۹ آییننامه اجرایی مدارس آمده است: «به منظور تقویت همکاری، مشارکت و افزایش نقش خانوادهها در تصمیمگیری و تصمیمسازی برای تحقق اهداف و ارتقای کیفیت فعالیتهای آموزشی تربیتی مدرسه در ساحتهای ششگانه تربیت و گسترش ارتباط بین خانه و مدرسه، انجمن اولیا و مربیان تشکیل میشود.» با این حساب مشخص نیست تشکیل هیئتامنای جدید چه مزیتی بر انجمن خواهد داشت.
بهویژه آن که انجمن اولیاءومربیان موفقترین تجربه تاریخ آموزشوپرورش در ایجاد مشارکت مردمی در اداره مدرسه بوده که امروز با مشکلات عدیدهای مواجه است. فلذا بهتر است وزارت آموزشوپرورش به جای ایجاد شورایی جدید، به رفع آسیبهای انجمن و در صورت نیاز اصلاح اعضاء و وظایف آن همت نماید وگرنه که سرنوشت شورای جدید هم به سرنوشت انجمن میانجامد.
مراد از هیئتامنایی شدن گونه جدیدی از مدرسهداری است که شناختی از آن وجود ندارد. در این حالت بهتر آن بود که آقای وزیر در اعلام خبر عجله نمیکردند یا توضیحات بیشتری ارائه میدادند. اینگونه مصاحبه کردند چه حاصلی به جزء ایجاد نگرانی و ابهام در جامعه دارد؟
