- امروز : افزونه جلالی را نصب کنید.
- برابر با : 10 - ذو الحجة - 1447
- برابر با : Tuesday - 26 May - 2026
اخبار ویژه
دادخواهی معلمان برای مظلومیت مدرسه میناب/ آغاز پویش بین المللی «۱+۱۶۸» خونخواهی جنایات میناب
عقبگرد در مسیر تحول دانشگاه فرهنگیان
پویش «مدرسه شجره طیبه ایران» برای روایت اقدامات معلمان در روزهای جنگ
پیشنهاد حذف سهم ارزیابی تکمیلی در جذب دانشجومعلمان منتفی شد / صرفاً آزمون سراسری و اختصاصی تربیتمعلم بهصورت همزمان برگزار میشود
هشت سال پس از آن اردیبهشت تاریخی
حاشیهنگاری حضور رهبر شهید انقلاب در دانشگاه فرهنگیان/ لباسشخصیها، احمدآقا، فشردگی و باقی قضایا
کانونهای ارزیابی در جذب دانشجومعلمان باید تقویت شوند، نه بیاثر
ارزشیابی توصیفی در ابتدایی از اهداف خود فاصله گرفته است/ هشدار نسبت به «افت پنهان تحصیلی» و «ارتقای صوری» دانشآموزان
یادداشت بایگانی - پایگاه خبری تحلیلی رستا رسانه تعلیم و تربیت ایران
هشت سال پس از آن اردیبهشت تاریخی
هشت سال پس از حضور تاریخی رهبر شهید انقلاب در دانشگاه فرهنگیان، امروز زمان بازگشت به مطالباتی فرارسیده که مرکز ثقل نظام تعلیم و تربیت را پیش روی یک پرسش بنیادین قرار میدهد؛ اینکه دانشگاه فرهنگیان، بهعنوان خط قرمز راهبردی نظام در تربیت معلم، با کدام برنامه درسی، با چه منظومه فکری و با چه نسبتسنجی با مبانی انقلاب اسلامی، مأموریت تربیت معلم برای آینده ایران قوی و نبرد تمدنی پیشِ رو را دنبال میکند؟
درس بزرگ گزارش یونسکو: اولویت با معلم است، نه ابزار
شاید مهمترین مفهومی که در بحثهای فناوری آموزشی نادیده گرفته میشود، هزینهی فرصت باشد: هر ریالی که صرف خرید تبلت و پروژکتور و سامانهی هوشمند میشود، ریالی است که میتوانست صرف چیز دیگری شود. گزارش پایش جهانی آموزش یونسکو در سال ۲۰۲۳، این مسئله را با جسارتی غیرمعمول طرح میکند که نتیجه آن برای جامعهی آموزشی ایران با محدودیت منابعش، باید جدی گرفته شود: اولویت با معلم است نه ابزار.
چرا فناوری آموزشی همیشه یک قدم جلوتر از پژوهش است
یکی از دفاعهای همیشگی صنعت فناوری آموزشی این است که «این بار فرق دارد» و نسل جدید ابزارها، با بهرهگیری از هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی، آن کمبودهایی را که نسل قبل داشت برطرف کردهاند. اما گزارش پایش جهانی آموزش یونسکو در سال ۲۰۲۳، با نگاهی دقیقتر نشان میدهد که این «هربار متفاوت بودن»، خود به اصلیترین مانع پژوهش جدی دربارهی فناوری آموزشی تبدیل شده است.
تیم بچهکشها!
اولش فقط پنج تا دانشآموز بودند. بعد شدند 20 و بعدترش خیلی زود بالای 50 تا... آن عددهایی که آوردم هر کدام یک دختربچه دبستانی است؛ دردانهی یک بابایی و امید یک مامان. صبح بودند، با لباسهای فرم سبزرنگ، با موهای شانهخورده و هزار آرزو. حالا اما لای خون و آوار گم شدهاند. واقعیت این است که چندین مدرسه را زدهاند و خیلی از بچههای «ما» دیگر نیستند.
تقویم آموزشی مدارس در دوراهی کمیت و کیفیت
کاهش زمان واقعی آموزش در مدارس ایران و فاصله آن با میانگین جهانی، بحث تقویم تحصیلی را دوباره به یکی از موضوعات اصلی سیاستگذاری آموزشی تبدیل کرده است؛ بحثی که میان افزایش روزهای آموزشی و ضرورت ارتقای کیفیت تدریس و برنامه درسی در نوسان است.
دانشگاه فرهنگیانی که در خط مقدم نیست!/عقبنشینی از مأموریت تاریخی معلمان با تعطیلی دانشگاه فرهنگیان
در روزهایی که کشور بیش از هر زمان دیگری به حضور فعال معلمان و دانشجومعلمان در میدان آگاهیبخشی و راهبری اجتماعی نیاز دارد، دانشگاه فرهنگیان با تصمیم به تعطیلی و مجازیسازی آموزش، از مأموریت تاریخی خود فاصله گرفته است؛ تصمیمی که نهتنها جایگاه این نهاد در خط مقدم تربیت نسل آینده را تضعیف میکند، بلکه خلأیی معنادار در صحنه مسئولیت اجتماعی معلمان بر جای میگذارد.
وقتی شواهد اثرگذاری را فروشنده تولید میکند!
سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی، خلاصهی رسمی گزارش جهانی پایش آموزش یونسکو با عنوان «فناوری در آموزش و پرورش: ابزاری بر اساس شرایط چه کسی؟» را به فارسی منتشر کرده است. این گزارش که در سال ۲۰۲۳ توسط گروه مستقل پایش آموزش جهانی یونسکو در بیش از پانصد صفحه تدوین شده، یکی از جامعترین مطالعات بینالمللی دربارهی نسبت میان فناوری و آموزش بهشمار میرود. ترجمهی این خلاصه توسط مرکز رصد و پژوهش تربیت نسل آیندهی سازمان پژوهش، در شرایطی صورت گرفته که گفتمان رایج در نظامهای آموزشی جهان، از جمله در ایران، بهسرعت به سمت پذیرش بیچونوچرای فناوری دیجیتال در کلاس درس حرکت میکند.
وبینار، تلویزیون و یک ابلاغ سراسری؛ توانمندسازی معلم با این فرمول چگونه پیش میرود؟
سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی همزمان با ابلاغ بستههای «از ایرانمان دفاع میکنیم» به مدارس، برنامهای برای توانمندسازی معلمان آغاز کرده که دو ستون اصلی دارد: یک مجموعه تلویزیونی شانزدهقسمتی و مجموعهای از وبینارهای استانی. این گزارش تلاش میکند روند اجرای این برنامه را از سه زاویه بررسی کند: سرعت اجرا، حجم پوشش و رویکرد آموزشی.
هوش مصنوعی در کلاس درس؛ میان فرصت، تردید و تصمیمهای ناتمام
هوش مصنوعی با سرعتی پیش میرود که دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت. از اقتصاد و رسانه گرفته تا شیوههای حکمرانی، رد پای این فناوری در حال پررنگتر شدن است و طبیعی است که آموزش نیز از این قاعده مستثنا نباشد. مدرسه امروز در نقطهای ایستاده که نه میتواند نسبت به فناوری بیتفاوت بماند و نه مجاز است بیتأمل به آن تن بدهد. مسئله، صرفاً ورود یا عدم ورود هوش مصنوعی به آموزش نیست؛ مسئله اصلی، نحوه مواجهه با آن است.
