دادخواهی معلمان برای مظلومیت مدرسه میناب/ آغاز پویش بین المللی «۱+۱۶۸» خونخواهی جنایات میناب
عقبگرد در مسیر تحول دانشگاه فرهنگیان
پویش «مدرسه شجره طیبه ایران» برای روایت اقدامات معلمان در روزهای جنگ
پیشنهاد حذف سهم ارزیابی تکمیلی در جذب دانشجومعلمان منتفی شد / صرفاً آزمون سراسری و اختصاصی تربیتمعلم بهصورت همزمان برگزار میشود
هشت سال پس از آن اردیبهشت تاریخی
حاشیهنگاری حضور رهبر شهید انقلاب در دانشگاه فرهنگیان/ لباسشخصیها، احمدآقا، فشردگی و باقی قضایا
کانونهای ارزیابی در جذب دانشجومعلمان باید تقویت شوند، نه بیاثر
ارزشیابی توصیفی در ابتدایی از اهداف خود فاصله گرفته است/ هشدار نسبت به «افت پنهان تحصیلی» و «ارتقای صوری» دانشآموزان
پویش مردمی «۱+۱۶۸» با حضور جمعی از معلمان سراسر کشور، خانواده شهدا، فعالان حقوق بشر و خبرنگاران داخلی و خارجی، در محل مدرسه شجره طیبه میناب آغاز به کار کرد؛ پویشی که با هدف روایت مستند جنایت مدرسه میناب، پیگیری حقوقی این فاجعه و جلوگیری از تکرار جنایت علیه کودکان و دانشآموزان شکل گرفته است.
مدالآوران المپیادهای علمی جهانی ایران با صدور بیانیهای، اقدام سه کشور اروپایی در فعالسازی مکانیسم ماشه را محکوم و آن را نمایشی سیاسی فاقد مشروعیت حقوقی و اخلاقی خواندند و تأکید کردند که فشارها و تهدیدها نه تنها ارادهی نخبگان ایرانی را تضعیف نمیکند، بلکه انگیزهی آنها برای خدمت به کشور و پیشرفت علمی را دوچندان میکند.
سید مجتبی طباطبائی، فعال حوزه تربیت و رسانه در پنجمین دوره معلم خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی رستا با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه رسانهها به مدرسه و معلم گفت: روایت آموزشوپرورش نباید صرفاً از سوی دیگران بازنمایی شود. معلمان باید خودشان روایتگر تجربهها، چالشها و روزمرگیهای حرفهایشان باشند تا افکار عمومی تصویر واقعیتری از تعلیموتربیت بیابد.
شورای عالی انقلاب فرهنگی در سه سال اخیر پرکارترین مصوبات خود را در حوزه تعلیم و تربیت به تصویب رساند، اما با روی کار آمدن دولت چهاردهم، روند شورا از اجرا و نظارت بر مصوبات به لغو و بازنگریهای پیاپی تغییر یافته است؛ چرخشی که جایگاه این نهاد فراقوهای را بهشدت متزلزل کرده و آن را از مرجع عالی سیاستگذاری فرهنگی و تربیتی به نهادی تابع دولتها فروکاسته است.
ابلاغ ساختار تفصیلی جدید دانشگاه فرهنگیان که در پی مصوبات اخیر دولت و سازمان اداری و استخدامی شکل گرفت، دانشگاه را از یک نهاد ملی به ۳۱ دانشگاه استانی تبدیل کرده است. اگرچه مدافعان این طرح، آن را اقدامی برای گسترش عدالت آموزشی و توزیع امکانات در سطح کشور میدانند، اما منتقدان هشدار میدهند که ساختار جدید، نه تنها نسبتی روشن با مأموریت اصلی تربیت معلم ندارد، بلکه میتواند با افزایش بوروکراسی، گسترش رویکرد اداری و دور شدن از هویت تربیتی، بحرانهای تازهای برای آینده آموزشوپرورش ایجاد کند.
فرآیند تصمیمگیری در آموزشوپرورش طی سالهای اخیر، بهجای آنکه بر پایه پژوهشهای عمیق، نظر کارشناسان و عقلانیت سیاستگذاری استوار باشد، بیش از پیش در مدار کمپینها، تجمعات و فشارهای سیاسی و اجتماعی گرفتار آمده است. رویهای معیوب و دومینووار که نهتنها استقلال و اعتبار این نهاد بنیادین را خدشهدار کرده، بلکه هزینههای سنگین و پیامدهای بلندمدتی بر نظام تعلیموتربیت کشور تحمیل نموده است.
ساختار تازه ابلاغشده دانشگاه فرهنگیان هر چند بهظاهر با هدف تمرکززدایی و ارتقای بهرهوری طراحی شده است، اما شباهت آشکار آن به مدل وزارت علوم و بیتوجهی به ابعاد تربیتی و فرهنگی، نگرانیهای جدی درباره تضعیف روح معلمی و حذف تدریجی ماهیت اصلی این دانشگاه برانگیخته است.
رئیس جمهور با اشاره به اهمیت همافزایی در ساختار مدارس گفت: مجموعه آموزشی باید مانند یک موجود زنده عمل کند و اجزای نظام آموزشی نیز باید پیوستگی و هماهنگی ساختاری داشته باشند؛ در عموم موارد، تعریف معلم بهصورت فردی بیمعناست و لازم است برای آموزش مؤثر از فضاهای آموزشی، ورزشی، کتابخانهها و امکانات کار تیمی بهصورت همافزا بهره گرفت.
دبیر شورای سیاستگذاری معاونت سیاستورزی بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان، با انتقاد از طرح افزایش سقف سنی پذیرش در دانشگاه فرهنگیان تأکید کرد: این تصمیم غیرکارشناسی نه تنها مشکلات موجود را حل نمیکند، بلکه چالشهای جدیدی بر آموزش و پرورش تحمیل خواهد کرد. او از رئیسجمهور خواست به وعدههای انتخاباتی خود پایبند بماند و تصمیمها را بر مبنای نظر کارشناسان این حوزه اتخاذ کند.