(دنیس گانزل)
The wave 2008
مقدمه لازم ؛
تفاوت انسان ها ناشی از تفاوت در فهم ها و شناخت هاست. بخش ابتدایی شکل گیری هر شناختی نیاز به آموزش و تربیت دارد. پس تفاوت اصلی آدم هارا تفاوت آموزش رقم می زند. برای همین می تواند در مهد دموکراسی!!! و آموزش لیبرال هم یک فاشیست رادیکال پرورش داد. این دقیقاً همان کاری بود که آقای ران جونز در «دبیرستان کلابرلی» ایالت کالیفرنیا انجام داد. آری داستان فیلم موج یک داستان واقعی است که در آمریکا روی داده بود. اما آلمان ها در آغازین سال های قرن ۲۱ این داستان را جلوی دوربین بردند تا هیچ نوجوان ژرمنی حتی در خلوت ذهن خود نیز به نوستالژی نازیسم نیندیشد.
کمی درباره فیلم :
ایده اصلی برای متفاوت بودن در اندیشه یک معلم جرقه می زند. آقای رانر معلم تاریخ جوانی است که می خواهد رو دست همکار با سابقهاش بزند. او قرار است بخش استبداد را تدریس کند. اصلی ترین پرسش آغازین او در کلاس این است که آیا امکان ظهور مجدد نازیسم در آلمان وجود دارد؟! پرسشی که در ذهن نوجوانان آلمانی پاسخ تقریبا مشابهی دارد. هرگز …
کلیت ماجرای فیلم درصدد نقض این پاسخ است.
نگاه تربیتی ؛
فیلم موج به نوعی روایت گر نقش استراتژیک آموزش در فرآیند شکل گیری و تداوم یک نظام توتالیتاریسمی است. جایی که یک فرد در نقش پیشوا ( معلم در فیلم ) قرار می گیرد و با استفاده از ارزش آفرینی های کاذب ( منظم نشستن بر صندلی، بلند شدن برای پرسش و …) درصدد ایجاد یک مجموعه واحد است. در این سبک آموزشی یک ایدئولوژی خاص در مدارس تدریس می شود و همگان برای پاسداری از این ارزش ها تربیت می شوند. در چنین فضایی فردیت افراد ( علاقه پسر به نامزد ) بایکوت می شود. این شیوه تربیتی در نظام های دیکتاتوری استفاده می شود. اوج این نظام در دوران حکومت حزب نازی بر آلمان و به رهبری هیتلر بود. همچنان در کشور هایی مثل چین ، کره شمالی و … که به صورت تک حزبی اداره می شوند این شیوه آموزشی مشاهده می شود.
و اما حواشی ؛
هرچند اصل داستان در کشور آمریکا رقم خورده است و مجموعه تلویزیونی با همین داستان برنده جایزه گرمی ۱۹۸۱ شده است، اما توجه و هوشمندی آلمان ها برای بازتولید ورژن آلمانی آن جالب توجه است.
ضمناً مستندی نیز تحت عنوان Lesson Plan در سال ۲۰۱۰ با همین موضوع ساخته شده است.
