فراتر از معدل؛ روایتی از حق مطالبه در جمهوری اسلامی ایران
خسروپناه: عدم حضور وزیر آموزشوپرورش مانع بررسی مصوبه کنکور شد
زنگ خطر یک رویه نادرست در نظام سیاستگذاری و تصمیمگیری
دادخواهی معلمان برای مظلومیت مدرسه میناب/ آغاز پویش بین المللی «۱+۱۶۸» خونخواهی جنایات میناب
عقبگرد در مسیر تحول دانشگاه فرهنگیان
پویش «مدرسه شجره طیبه ایران» برای روایت اقدامات معلمان در روزهای جنگ
پیشنهاد حذف سهم ارزیابی تکمیلی در جذب دانشجومعلمان منتفی شد / صرفاً آزمون سراسری و اختصاصی تربیتمعلم بهصورت همزمان برگزار میشود
هشت سال پس از آن اردیبهشت تاریخی
هوش مصنوعی با سرعتی پیش میرود که دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت. از اقتصاد و رسانه گرفته تا شیوههای حکمرانی، رد پای این فناوری در حال پررنگتر شدن است و طبیعی است که آموزش نیز از این قاعده مستثنا نباشد. مدرسه امروز در نقطهای ایستاده که نه میتواند نسبت به فناوری بیتفاوت بماند و نه مجاز است بیتأمل به آن تن بدهد. مسئله، صرفاً ورود یا عدم ورود هوش مصنوعی به آموزش نیست؛ مسئله اصلی، نحوه مواجهه با آن است.
یکی از پلتفرمهای نمایش خانگی مجموعه استندآپ کمدی جدیدی را پخش کرده که «فضای مدرسه» و بهویژه «معلم» را سوژه قرار داده است. با این حال، باید توجه کنیم که عموم جامعه این حرفها را ـ برخی درست و اغلب آمیخته با غلط ـ میبینند و میشنوند و دور نیست که دیوارهای حرمتی که پیشتر با بیتدبیری ترک خورده بود، به طور کامل فرو بریزد و شأن و منزلت معلم در چشم و ذهن دانشآموزان و اولیا آسیب ببیند.
مهرمحمدی در گفتوگو با رستا گفت: اجباری شدن پیشدبستانی باید بهصورت تدریجی و با اولویت مناطق غیرفارسیزبان اجرایی شود تا محرومیتهای زبانی دانشآموزان کاهش یابد؛ تغییری که به گفته او بدون افزایش تعهدات مالی دولت و در چارچوب ساختار فعلی نظام آموزشی قابل تحقق است و مستلزم پیشبینی مسیرهایی مانند آموزشهای شغلی و مهارتآموزی برای فارغ التحصیلان است.
نهضت سوادآموزی که روزگاری یکی از موفقترین نهادهای برخاسته از انقلاب اسلامی در مبارزه با بیسوادی بود، امروز با تحقق بخش عمده مأموریت اولیه خود، با این پرسش جدی مواجه است که آیا همچنان کارکرد مؤثری برای نظام آموزشی و اجتماعی کشور دارد یا خیر؟
آقای وزیر! شب یلدا، در حالی که به استندآپهای ژانر معلم و مدرسه میخندیم و خاطرهی جمعیمان را مرور میکنیم، شما یک دقیقه بیشتر فرصت دارید به چهرهنگاری معلم فکر کنید؛ به تصویری که پشت این خندهها، آرامآرام در ذهن خانوادهها و کودکان شکل میگیرد و با معیشت، منزلت و هویت معلم گره خورده است.
بررسیها و گزارشهای میدانی از مدارس نشان میدهد یکی از چالشهای جدی برنامههای تربیتی، فاصله میان محتوای تدوینشده و اجرای واقعی در مدرسه است. چالشی که در قالب کتاب «از ایرانمان دفاع میکنیم» خود را بهصورت ابهام در شیوه اجرا، ضعف هماهنگی میان بخشهای تدوین و اجرا، نبود برنامه مشخص برای توانمندسازی معلمان و نقشآفرینی حداقلی معاونتهای مربوطه نشان داده که تحقق اهداف تربیتی را با مانع مواجه کرده است.
وزیر آموزش و پرورش در حالی افزایش سقف سنی ورود به دانشگاههای تربیت معلم را مطالبه عمومی معرفی میکند که طبق آمار اعلامی خودشان، برای گروه ۲۴ تا ۳۰ سال، زیر یک درصد از داوطلبان پذیرش خواهند شد. این دو استدلال همدیگر را نقض میکنند و نشان میدهد که یک درصد نمیتواند نماینده مطالبه عمومی باشد. از سوی دیگر، مسیر ورود علاقهمندان باز است و هیچ محدودیتی برای آنها ایجاد نشده است.
معاون پرورشی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش گفت: اگر تخصیص منابع به درستی انجام شود در نهایت ۳۰ هزار تومان سرانه موضوعات پرورشی و فرهنگی هر دانش آموز است.