دادخواهی معلمان برای مظلومیت مدرسه میناب/ آغاز پویش بین المللی «۱+۱۶۸» خونخواهی جنایات میناب
عقبگرد در مسیر تحول دانشگاه فرهنگیان
پویش «مدرسه شجره طیبه ایران» برای روایت اقدامات معلمان در روزهای جنگ
پیشنهاد حذف سهم ارزیابی تکمیلی در جذب دانشجومعلمان منتفی شد / صرفاً آزمون سراسری و اختصاصی تربیتمعلم بهصورت همزمان برگزار میشود
هشت سال پس از آن اردیبهشت تاریخی
حاشیهنگاری حضور رهبر شهید انقلاب در دانشگاه فرهنگیان/ لباسشخصیها، احمدآقا، فشردگی و باقی قضایا
کانونهای ارزیابی در جذب دانشجومعلمان باید تقویت شوند، نه بیاثر
ارزشیابی توصیفی در ابتدایی از اهداف خود فاصله گرفته است/ هشدار نسبت به «افت پنهان تحصیلی» و «ارتقای صوری» دانشآموزان
هشت سال پس از حضور تاریخی رهبر شهید انقلاب در دانشگاه فرهنگیان، امروز زمان بازگشت به مطالباتی فرارسیده که مرکز ثقل نظام تعلیم و تربیت را پیش روی یک پرسش بنیادین قرار میدهد؛ اینکه دانشگاه فرهنگیان، بهعنوان خط قرمز راهبردی نظام در تربیت معلم، با کدام برنامه درسی، با چه منظومه فکری و با چه نسبتسنجی با مبانی انقلاب اسلامی، مأموریت تربیت معلم برای آینده ایران قوی و نبرد تمدنی پیشِ رو را دنبال میکند؟
یکی از پلتفرمهای نمایش خانگی مجموعه استندآپ کمدی جدیدی را پخش کرده که «فضای مدرسه» و بهویژه «معلم» را سوژه قرار داده است. با این حال، باید توجه کنیم که عموم جامعه این حرفها را ـ برخی درست و اغلب آمیخته با غلط ـ میبینند و میشنوند و دور نیست که دیوارهای حرمتی که پیشتر با بیتدبیری ترک خورده بود، به طور کامل فرو بریزد و شأن و منزلت معلم در چشم و ذهن دانشآموزان و اولیا آسیب ببیند.
نهضت سوادآموزی که روزگاری یکی از موفقترین نهادهای برخاسته از انقلاب اسلامی در مبارزه با بیسوادی بود، امروز با تحقق بخش عمده مأموریت اولیه خود، با این پرسش جدی مواجه است که آیا همچنان کارکرد مؤثری برای نظام آموزشی و اجتماعی کشور دارد یا خیر؟
آقای وزیر! شب یلدا، در حالی که به استندآپهای ژانر معلم و مدرسه میخندیم و خاطرهی جمعیمان را مرور میکنیم، شما یک دقیقه بیشتر فرصت دارید به چهرهنگاری معلم فکر کنید؛ به تصویری که پشت این خندهها، آرامآرام در ذهن خانوادهها و کودکان شکل میگیرد و با معیشت، منزلت و هویت معلم گره خورده است.
با نزدیکشدن تدریجی به موج بازنشستگی چند صدهزار معلم دهه شصتی طی پنج تا ده سال گذشته، آموزشوپرورش در برابر یکی از مهمترین موقعیتهای چند دهه اخیر برای بازآرایی وضعیت نیروی انسانی و آغاز موجی تازه از تحول قرار دارد. گرچه بخشی از ظرفیتهای این دوره طلایی، به دلیل تصمیمگیریهای پراکنده و دیرهنگام، کمتر مورداستفاده قرار گرفت، اما فرصت تحول و ارتقا در این زمینه از دست نرفته است. تحول در نظام تعلیموتربیت یکروند مستمر، عمیق و چندلایه است و میتوان بااراده و برنامهریزی درست، مسیر آینده را ترمیم و تقویت کرد.
تجمع امروز موافقان افزایش سقف سنی پذیرش در دانشگاه فرهنگیان و تربیت دبیر شهید رجایی، بار دیگر نقش اقلیتی را آشکار کرد که سالها با فشارهای پیامکی، لابی سیاسی و القای مطالبات شخصی بهعنوان عدالت آموزشی، روند تصمیمسازی آموزشوپرورش را به انحراف کشاندهاند. گروهی که با وجود عدم صلاحیت برای ورود به مسیر تربیت معلم، تلاش میکنند با اعمال فشار رسانهای و سیاسی، قانون را به نفع خود تغییر دهند و منافع ملی را قربانی خواستههای فردی کنند.
در حالیکه طرح تبدیل مراکز تربیت معلم به ۳۱ دانشگاه ملی با عنوان ارتقای ساختار و کیفیت دانشگاه فرهنگیان در دستور کار شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار گرفته، کارشناسان حوزه تعلیم و تربیت این تغییر را موجب تضعیف مأموریت حاکمیتی تربیت معلم و دور شدن از هدف اصلی تأسیس دانشگاه فرهنگیان میدانند.
ساختار جدید دانشگاه فرهنگیان با شعار تحول معرفی شده است، اما بهنظر میرسد بیش از آنکه تحولی در تربیتمعلم ایجاد کند، مأموریت تاریخی این دانشگاه را به سمت تربیتمدرسان سوق میدهد.
بر اساس احکام برنامه هفتم پیشرفت، دولت موظف شده است تا سهم دانشآموزان مشغول به تحصیل در رشتههای فنیوحرفهای را به ۵۰ درصد افزایش دهد. هرچند این سیاست در ظاهر با هدف مهارتافزایی و ارتقای اشتغالپذیری تدوین شده است، اما از منظر سیاستگذاری آموزشی و توسعه متوازن سرمایه انسانی، با ابهامات اساسی مواجه است.