یکی از این #چرا_ها برای نسل نوین معلمان ایرانی این است که:
« علیرغم جایگاه استراتژیک نهاد آموزش و پرورش، چرا اغلب کاندیدا در این حوزه مهم ساکت یا کمگفتمان اند؟ »
برای پاسخ به این پرسش می توان دلایل مختلفی را بررسی کرد. همواره سطحی، ابتدایی و سادهترین پاسخ « ضعف و بیتفاوتی کاندیدا » است.
اما اگر قدری دقیقتر نگاه کنیم، طبیعتاً همه تقصیر ها را نمیتوان گردن کاندیدا انداخت، فلذا پاسخهای دیگری هم برای این پرسش یافت می شود. این چالش پر تکرار همه انتخابات ها نیاز به بررسی و آسیب شناسی جدی دارد. طرح هر پرسشی بدون توجه به «پرسشهای پیشینیاش» یک مسئله قابل حل را به یک «شبه مسئله» فرسایشی بدل می کند.
به همین جهت و برای فتح باب، لازم میدانم در ذهن خودمان درباره این پرسش ها پیشینی قدری تأمل کنیم.
1. در دوازده دوره برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، هیچگاه مسئله آموزش و پرورش تبدیل به یکی از گفتمان های عمومی فضای کشور شده است؟!
2. نظام تعلیم و تربیت ایران پس از مشروطه و انقلاب اسلامی، دارای استراتژی و ایده مشخص «نظام تربیت ملی» برای جامعه ایرانی بوده است؟!
3. نهاد دانشگاه و حوزه علمیه، به عنوان دو متولی اصلی تولید علم، آیا توانسته اند نظریات و دستآورد های «علم تربیتی بومی» خود را به جامعه ایرانی عرضه کنند؟!
4. جایگاه آموزش و پرورش در فضای رسانه های مکتوب و مجازی، رسمی و غیررسمی چگونه است؟!
5. صداوسیما ملی به عنوان اصلی رسانه حکومت، آیا در سالیان در شناسایی و بررسی مسائل آموزش و پرورش موفق بوده است؟!
6. در نظرسنجی و افکار سنجی های معتبر، مسئله آموزش و پرورش دغدغه چندم جامعه ایرانی است؟!
7. خواص اجتماعی و سیاسی [از جناح های گوناگون سیاسی] در ترسیم مدینه فاضله ایدئولوژی خود، چه جایگاه و ماموریتی برای نظام تعلیم و تربیت کشور ترسیم کرده اند؟!
8. در فضای عمومی جامعه نخبگانی ما چند اندیشکده و پژوهشکده تخصصی تعلیم و تربیت وجود دارد؟!
9. تشکلها و احزاب سیاسی معلمی، تا چه میزان ارتباط و امکان تصمیم سازی برای جناحین سیاسی دارند؟!
10. انجمن های علمی رشته های علومتربیتی در مقاطع تحصیلات تکمیلی، در فضای عمومی دانشگاه های ایران چه ارج و منزلت و حضور مؤثری دارند؟!
11. جامعه بزرگ و میلیونی معلمان برای مشارکت انتخابات، اغلب برنامه محور اند یا حزب محور؟!
12. شورای نگهبان که احراز صلاحیت هارا مشروط بر ارائه برنامه ها می داند، تا چه اندازه به سرفصل آموزش و پرورش در برنامه ها توجه دارد؟!
13. در حوزه تعلیم و تربیت چه تعداد چهره سرشناس و ملی داریم تا کاندیدای ریاست جمهوری جهت مشورت در تنظیم برنامه ها، به آن ها مراجعه کنند؟!
به خاطر به سپاریم که هرگاه انگشت اتهام را به سوی دیگران نشانه میرویم، سه انگشت دیگر به سمت خود ماست. گاهی نیاز است بهجای سروصدا و جاروجنجال های مقطعی و زودگذر هیجانی، برای حل یک مسئله به شناخت و بررسی ابعاد مختلف آن مسئله بپردازيم تا امکان حل آن را در آینده پیدا کنیم.
