







کافه تجربه را برگزار کنندگان رویداد الفتا به دورهمیهای شبانهای میگویند که در آن شرکتکنندگان از کارهایشان حرف میزنند، به همدیگر راهکار میدهند و سعی میکنند کارهای همدیگر را کامل کنند.
بر اساس احکام برنامه هفتم پیشرفت، دولت موظف شده است تا سهم دانشآموزان مشغول به تحصیل در رشتههای فنیوحرفهای را به ۵۰ درصد افزایش دهد. هرچند این سیاست در ظاهر با هدف مهارتافزایی و ارتقای اشتغالپذیری تدوین شده است، اما از منظر سیاستگذاری آموزشی و توسعه متوازن سرمایه انسانی، با ابهامات اساسی مواجه است.
روپوشها و مقنعههای نو، بوی شیرین کتابهای مدرسه و کلی کولهی رنگارنگ؛ کلیت مهرماه همین است. آدمکوچولوها مدرسه میروند و قدم روی قدم میگذارند تا یاد بگیرند؛ تا بزرگ شوند؛ تا به آرزوهای دنیای بچگیشان برسند؛ ولی همیشه هم همینقدر ساده نیست. بعضی وقتها مهرماه خوابهای دیگری هم برای دانشآموزان دیده است.
فرآیند تصمیمگیری در آموزشوپرورش طی سالهای اخیر، بهجای آنکه بر پایه پژوهشهای عمیق، نظر کارشناسان و عقلانیت سیاستگذاری استوار باشد، بیش از پیش در مدار کمپینها، تجمعات و فشارهای سیاسی و اجتماعی گرفتار آمده است. رویهای معیوب و دومینووار که نهتنها استقلال و اعتبار این نهاد بنیادین را خدشهدار کرده، بلکه هزینههای سنگین و پیامدهای بلندمدتی بر نظام تعلیموتربیت کشور تحمیل نموده است.
پس از اعلام نتایج کنکور ۱۴۰۴، برجستهسازی دوگانهٔ «مدارس خاص ـ مدارس دولتی عادی» در رسانهها و شبکههای اجتماعی، تحلیلی نادرست و انحرافی است. در این یادداشت با تبیین سهم طبیعی سمپاد و نمونهدولتیها در رتبههای برتر، تأکید میشود که دوگانهٔ واقعی، «آموزش رایگان دولتی» در برابر «آموزش پولی غیردولتی» است و تمرکز بر دوگانهٔ کاذب، ریشهٔ اصلاحات غلطی چون کنکور دوبار در سال و افزایش فشار بر دهکهای پایین شده است.
گفتوگوی دیشب در برنامه زنده پرسشگر شبکه آموزش، بار دیگر پرده از چرخه نگرانکننده و مسبوق به سابقه تصمیمگیری در آموزشوپرورش برداشت. چرخهای که پژوهش و دادههای علمی در آن جایی ندارند و تصمیمات کلان، اغلب بر پایه برداشتهای سطحی و ملاحظات کوتاهمدت اتخاذ میشوند. مصوبه اخیر افزایش سقف سنی پذیرش دانشگاه فرهنگیان، نمونهای تازه از این روند تکراری است که نه تنها کیفیت تربیت معلم را تهدید میکند، بلکه آینده آموزش کشور را در معرض پیامدهای راهبردی و بلندمدت قرار میدهد.
در میانهی فاجعهی غزه و سکوت سنگین جامعه علمی جهان، «هنری ژیرو» با مفهوم تکاندهندهی «مدرسهکُشی» پرده از ابعاد تازهای از جنایات اسرائیل برمیدارد؛ جنایتی که تنها به کشتار انسانها محدود نمیشود، بلکه با تخریب نظاممند مدارس، دانشگاهها، مراکز فرهنگی و حافظهی جمعی فلسطینیان، آیندهی یک ملت را هدف گرفته است؛ آیندهای که قرار است به دست فراموشی سپرده شود.
گاه یک تصویر از کتاب درسی میتواند کلاس را زیر و رو کند. همان روز که پرترهی استاد فرشچیان در طلیعهی درس "نام نیکو" به چشم خورد و تجربهای تازه از زیبایی و شگفتی را به شاگردانم بخشید؛ تجربهای که شاید بیشتر از هر واژهای، در ذهنشان ماندگار شد.
مجتبی همتیفر، پژوهشگر تعلیم و تربیت، در یادداشتی با تشکر از دغدغه رئیسجمهور نسبت به آموزشوپرورش نوشت: آقای رئیسجمهور! جای اولویتهای مهمی در بیان و دغدغههای شما درباره آموزشوپرورش خالی است. اولویتهای فعلی دولت بیشتر معطوف به ساختمان و تجهیزات مدارس و اقدامات جزئی است و نمیتواند مشکلات ریشهای نظام آموزشی را حل کند و تمرکز راهبردی باید بر توسعه دوره پیشدبستانی، ارتقای کیفیت معلم، مدیریت مدرسه و رفع گلوگاههای اصلی باشد تا عدالت و کیفیت آموزشی به طور ملموس تحقق یابد.