خانه / طراحی و معماری / وظیفه ی معماری چیست؟

وظیفه ی معماری چیست؟

وظیفه ی معماری چیست؟

وظیفه ی ازلی معماری خلق استعاره های وجودی مجسم و زنده است که هستی ما را در جهان اثبات کرده و آن را سازمان دهی می کنند. معماری، ایده ها و تصاویر زندگی آرمانی را بازتاب می کند؛ تحقق می بخشد و ازلی می سازد. ساختمان ها و شهرها ما را قادر به ساخت، درک و یادآوری جریان بی شکل واقعیت می کنند و سرانجام بازشناختن و یادآوری اینکه ما که هستیم. معماری ما را قادر به درک و فهم دیالکتیک های پایداری و تغیر می کند، تا در جهان سکونت گزینیم و در تسلسل فرهنگ و زمان جای بگیریم.

معماری در زمینه ی بازنمایی و سازماندهی فعالیت و قدرت، نظام های اجتماعی و فرهنگی، برهم کنش و جدایی، هویت و حافظه با پرسش های وجودی بنیادینی درگیر است. همه ی تجارب دلالت بر کنش های تفکر، به یادآوری و مقایسه دارند. حافظه ی تجسم یافته، نقشی محوری در به یادآوری هر فضا یا مکان دارد. ما همه ی شهرها و حومه هایی را که بازدید کرده ایم و همه ی مکان هایی که به یاد می آوریم را به حافظه مجسم بدن مان منتقل می کنیم. زیست گاه ما با هویت شخصی مان متحد شده و بدل به پاره ای از بدن و هستی ما  می شود.

در تجارب حائز اهمیت معماری، فضا، ماده و زمان در جوهره ی اصلی هستی که در آگاهی ما رخنه می کند، در بعدی واحد در هم می آمیزند. ما هویت خودمان را با این فضا، با این لحظه و با ابعادی که بدل به عناصر سازنده هستی ما می شوند تشخیص می دهیم. معماری هنر مصالحه مابین ما و جهان پیرامون ماست و این میانجیگری از طریق ادراک حسی رخ می دهد.

فرایک لوید رایت، در سال 1954، در سن 85 سالگی، وظیفه ی ذهنی معماری را در جملات زیر به قاعده در آورد:
«آنچه که در معماری امروز بیش ا همه چیز حائز اهمیت است، کیفیت مهمی است که بیشترین احتیاج در زندگی به آن است؛ و آن چیزی نیست به جز یکپارچگی چنان که در نهاد انسان نهفته می باشد. بنابراین یکپارچگی عمیق ترین کیفیت موجود در بناست… اگر ما موفق به برقراری آن شویم، خدمت بزرگی به طبیعت معنوی- روانی جامعه ی دموکراتیک مان کرده ایم… یکپارچگی را در ساختمان برقرار سازید، شما هواخواه یکپارچگی هستید؛ نه تنها در زندگی کسانی که ساختمان را بنا کردند بلکه از نظر اجتماعی نیز یک ارتباط متقابل اجتناب ناپذیر است».

امروز اظهارات موکد معماران درباره یکپارچگی حتی ضروری تر از زمان بیان آن در 50 سال پیش می نماید؛ و این دیدگاه مستلزم درک عمیقی از شرایط انسانی است.

 

معماری چیست و معمار کیست؟

معماری یعنی ارائه بهترین راه حل، چه استفاده از راه‌حل‌های گذشته، چه خلق راه‌حل جدید برای رسیدن به هر هدفی. معماری هنر و دانش طراحی بناها و سایر ساختارهای کالبدیست. تعاریف جامع تر، بیش‌تر معماری را شامل طراحی تمامی محیط مصنوع از طراحی شهری و طراحی منظر تا طراحی خرد جزییات ساختمانی و حتی طراحی مبلمان می دانند. طراحی معماری در اصل استفاده خلاقانه از توده، فضا، بافت، نور، سایه، مصالح، برنامه و عناصر برنامه ریزی مانند هزینه، ساخت و فناوری است به منظور دستیابی به اهداف زیباشناختی، عملکردی و اغلب هنری. این تعریف، معماری رااز طراحی مهندسی که استفاده خلاقانه از مصالح و فرمها با بهره گیری از ریاضیات و قواعد علمی است، متمایز می کند.
آثار معماری به عنوان نمادهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی یک کشور شناخته می شوند. تمدن‌های تاریخی نخست از طریق همین آثار معماریشناخته می شوند. ساختمان‌هایی چون تخت جمشید، اهرام ثلاثه مصر، کالاسیوم روم از جمله چنین آثاری محسوب می شوند. آثاری که پیوند دهنده مهم خودآگاهی‌های اجتماعی بوده‌اند. شهرها، مذاهب و فرهنگ‌ها از طریق همین یادواره ها خود را می‌شناسانند.
معانی و تعاریف باید توجه داشت که امروزه واژه « معماری » در دو معنای وابسته بکار می رود: یکی معماری به عنوان «فرایند ساماندهی فضا» که اسم‌معنا شمردهشده‌است و به یک فعالیت آفرینشگر (خلاقانه) آدمی توجه دارد و بر پایه ی علمی-تجربی، هنر و فناوری ساخت پدید می آید. این برداشت بیشتر از سوی معماران صورت میگیرد. دوم معماری به عنوان «دستاورد ساماندهی فضا» یا اثر معماری که اسم‌ذات شمردهشده‌است و به ساختمان‌هایی اشاره دارد که پیش از ساخت آنها این فرآیند پیموده شده‌است. این برداشت بیشتر از سوی باستان‌شناسان و مورخین معماری بکار می رود. در یک تعریف کلی از معماری ویلیام موریس چنین می نویسد: معماری؛ شامل تمام محیط فیزیکی است که زندگی بشر را در بر می گیرد و تا زمانی که جزئی از دنیای متمدن بشمار می آییم، نمی توانیم خود را از حیطه آن خارج سازیم، زیرا که معماریعبارت از مجموعه اصلاحات و تغییراتی است که به اقتضای نیازهای انسان، بر روی کره زمین ایجاد شده‌است که تنها صحراهای بی آب و علف از آن بی نصیب مانده‌اند. ما نمی توانیم تمام منافع خود را در زمینه معماری در اختیار گروه کوچکی از مردمان تحصیل کرده بگذاریم و آنها را مامور کنیم که برای ما جستجو کنند، کشف کنند، و محیطی را که ما باید در آن زندگیکنیم شکل دهند و بعد ما آن را ساخته و پرداخته تحویل بگیریم و سپس شگفتزدهشویم که ویژگی و کارکرد آن چیست. بعکس این بر ماست که هر یک، بنوبه خود ترتیب صحیح بوجود آمدن مناظر سطح کره زمین را سرپرستی و دیدبانی کنیم و هر یک از ما باید از دستها و مغز خود، سهم خود را در این وظیفه ادا کند.
در تعریفی دیگر از لوکوربزیه (یکی از بزرگترین معماران تاریخ) میگوید: معماری بازی است با اشیاء در زیر نور ریشهء واژه واژه «معماری» در زبان عربی از ریشه «عمر» به معنای عمران و آبادی و آبادانی است و «معمار» ، بسیار آباد کننده. در زبان فارسی برابرهایی گوناگونی برای آن آمده‌است مانند :‌ «والادگر» ، «راز» ، «رازیگر» ، «زاویل» ، «دزار» ، «بانی کار» و «مهراز». مهراز، واژه‌ای است که از «مه» + «راز» درست‌شده و مه برابر مهتر وبزرگ بنایان است. بنابراین از دو بخش « مه » ، به‌معنای بزرگ و «راز» به‌معنای سازنده درست شده‌است. این واژه برابر مهندس معمار به تعبیر امروزی است. در زبان لاتین نیز واژه از دو بخش به معنای سر، سرپرست و رئیس و به معنای سازنده درست شده که کاملاً همتراز با واژه مهراز می باشد. مفهوم دقیق واژه معماریریشه در واژه یونانی به معنای ساختن ویژه دارد, ساختنی که هدایت شده و همراه با آرخه باشد. آرخه(از فعل آرخین) به معنای هدایت کردن و اداره کردن است.

حتما ببینید

طراحی هتل 500 اتاقه یاس با نمای پارامتریک

طراحی هتل 500 اتاقه یاس با نمای پارامتریک طراحی هتل یاس در شهر ابوظبی امارات یکی …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *