خانه / اخلاق و تربیت / کودکان سخت غذا

کودکان سخت غذا

کودکان سخت غذا

 

بیشتر پدر و مادرها از تغذیه کودکان خود نگران اند . این والدین از بی میلی و کم غذا خوردن کودکان خود در رنج هستند و شکایت های مختلفی در ای .ن مورد دارند .

بی اشتهایی و یا بد غذایی کودک در هر شکلش مساله ی مهمی است که باید آن را جدی گرفت، چرا که در نهایت به سوء تغذیه منجر می شود .

باید بدانیم فقط گرسنگی نیست که کودک را به سوی غذا می کشاند و یا فقط سیر بودن موجب دوری و پرهیز از غذا نمی شود، بلکه عوامل گوناگونی، جدا از نیازهای بدنی، موجب می شود تا کودک غذا بخورد یا نخورد .

رفتار بزرگ ترها در این مورد بسیار تعیین کننده است; برای مثال اگر کودکی صبحانه خوردن خانواده خود را با یک برنامه منظم، دوست داشتنی و با اهمیت نبیند، هیچ میلی به یک صبحانه خوب پیدا نمی کند .

در بسیاری از خانواده هایی که زنان شاغل هستند دیده شده که مادر، کودک را با عجله بیدار می کند، با عجله لباس او را می پوشاند و به زور، یک لقمه خشک در دستش می گذارد تا آن را به عنوان صبحانه بخورد . آیا به نظر شما، کسی می تواند در یک محیط عصبی، شلوغ و با عجله غذا بخورد؟

غذا خوردن آن هم در ابتدای صبح، باید همراه با آرامش و تانی باشد . ایستاده غذا خوردن، با عجله لقمه ای را درست کردن در حالی که کارهای مختلفی را انجام می دهید، فضای ناامنی را برای یک تغذیه مناسب به وجود می آورد . در چنین حالتی، هیچ کودکی میل به خوردن صبحانه ندارد .

خانواده هایی که مجبورند صبح زود از خانه خارج شوند و وقت کافی برای صبحانه خوردن در کنار کودک خود را ندارند، بهتر ست برنامه ای تنظیم کنند که بتوانند همه با هم و در حضور کودک صبحانه بخورند و از این وعده غذایی لذت ببرند . برای نمونه می توان:

– شب ها زودتر خوابید;

– یک سری کارها را از قبل انجام داد;

– زودتر بیدار شد تا کودک فرصت کارهای اولیه را داشته باشد .

در بعضی از خانواده هایی که مادران شاغل نیستند، مشکل به شیوه دیگری خودنمایی می کند:

بعضی از مادران آن قدر دیر بیدار می شوند که می توانند صبحانه و ناهار را همزمان بخورند . دیر بیدار شدن، کوفتگی، خستگی و بی حوصلگی، بی اشتهایی را به همراه دارد . از آن جا که مادر بی میل است برای و تهیه صبحانه مناسب تلاشی نمی کند، در نتیجه با همان بی حوصلگی چیزی را برای کودک خود آماده می کند تا او بخورد . کودکی که همراه مادر خود دیر بیدار شده است طبیعی است که صبحانه و ناهار او یکی می شود .

به کودک فرصت بدهید تا صبحانه اش را کامل بخورد . در چنین فضایی نه تنها کودکان، بلکه هر انسانی از خوردن صبحانه لذت می برد و طبیعی است که این رفتار به عنوان یک عادت غذایی مناسب در کودک باقی می ماند .

غذای نیم روز

از آن جا که معده کودکان کم حجم است و غذای کمی در معده آن ها جا می گیرد . به همین دلیل فاصله ی بین غذاهای کودک نباید خیلی زیاد باشد . کودکان، بین صبحانه و ناهار احتیاج به یک غذای نیم روزی دارند . این غذای نیم روزی می تواند انواع میوه، خشکبار، نان و شیرینی های سبک باشد . خوردن غذا در این زمان برای کودکان بسیار مهم است .

همراهی مادر با کودک در خوردن غذا; یعنی مادر در کنار کودک بنشیند، با او حرف بزند و با هم این غذای نیمروزی را بخورند . کودکان چه در خوردن صبحانه و چه در ناهار و شام احتیاج به همراهی و همدلی اطرافیان خود دارند و دوست دارند که بزرگ ترهایشان در کنارشان باشند و آن ها را همراهی کنند . اگر غذای نیمروز نامناسب باشد در ناهار کودک حتما تاثیر منفی می گذارد . تنقلاتی مانند انواع شکلات و آب نبات و حجم زیاد شیرینی موجب می شود تا کودک یک سیری کاذب پیدا کند و میلی به غذا نداشته باشد . استفاده از انواع خشکبار، دانه ها، مغزها و میوه ها به مراتب بهتر است .

ناهار کودک

ناهار کودک باید غذایی کامل با انواع مواد مغذی باشد . حداقل یک ساعت مانده به ناهار از دادن انواع تنقلات به کودک پرهیز شود; این تنقلات جلوی اشتهای کودک را می گیرد . قبل از ناهار، کودک را از غذا مطلع کنید و اگر در خانه است حتما او را از نوع غذا و یا این که غذا در چه وضعیتی است با خبر سازید . می توانید از نیم ساعت مانده به غذا کودک را ترغیب به غذا خوردن کنید و این که به زودی غذا آماده می شود .

تجربه یک مادر

«من از صبح به کودکم می گویم چه غذایی را می خواهم درست کنم و گاهی با هم به نتیجه می رسیم که چه چیزی را درست کنم . در بعضی از مراحل او را تشویق می کنم که به من کمک کند . وقتی بوی غذا در آشپزخانه پیچید از او می خواهم تا بو بکشد و همین مساله تبدیل به یک بازی برای ما می شود . من با رفتارهای مختلف نشان می دهم که غذا بسیار خوش رنگ، خوش عطر و خوش مزه است و سعی می کنم با آب و تاب فراوان در مورد غذا حرف بزنم . حتما از او می خواهم که در چیدن سفره به من کمک کند و با هم سفره را برای غذا آماده می کنیم . همیشه قبل از خوردن غذا می گویم که حالا ما بهترین و خوش مزه ترین غذای دنیا را می خوریم . »

شکی نیست وقتی مادر این گونه فضا را از نظر روانی آماده می کند، کودک مشتاقانه از غذا استقبال خواهد کرد . کودکی که در چنین محیطی غذا می خورد دیدگاه خوبی به غذا دارد و از خوردن آن لذت می برد .

شور و شوق در غذا خوردن

یکی از عوامل مهمی که موجب می شود تا کودک غذای خود را با میل و کامل بخورد، شور و شوق مراقب کودک است . هر چه این شور و شوق زیادتر باشد، کودک میل بیشتری به غذا پیدا می کند . مادری که در رژیم است، پدری که بعضی از غذاها را می خورد، و برخی را نمی خورد و از غذاها ایراد می گیرد، موجب می شود تا کودک نگرش مناسبی به غذا پیدا نکند .

خوردن قسمت های خاصی از یک ماده غذایی، زیر و رو کردن غذا، جست وجو در ظرف غذا، همه و همه رفتارهای ناپسندی است که کودک از پدر، مادر و مراقبین خود می آموزد . این رفتارها در نهایت موجب می شود که لذت غذا خوردن در جمع خانواده کم شود و در نهایت کودک نیز با بی میلی به غذا خوردن خود ادامه دهد . مادر، پدر و مراقبین کودک باید با رفتارهای خود نشان بدهند که همه غذاها لذیذ، مهم و ارزشمند هستند .

نظم

نظم در خوردن غذا بسیار مهم است و هم غذا خوردن می تواند به نظم کودکان کمک کند و هم نظم می تواند میزان میل کودکان را برای خوردن افزایش دهد . زمان هر وعده از غذا باید ثابت و مشخص باشد . این درست نیست که یک بار کودک را ساعت 6 بیدار کرد و به او صبحانه داد، روز بعد ساعت 10 و روز دیگر ساعت 8 صبح . باید یک زمان مشخص را برای هر وعده غذایی در نظر گرفت . این نظم کمک می کند تا معده کودک برای خوردن غذا منظم عمل نماید . نامنظم بودن ساعت های هر وعده غذا به بی اشتهایی کودک منجر می شود .

تنوع غذایی

تنوع مواد غذایی جدا از این که نیازهای مختلف جسمانی کودک را تامین می کند، بی اشتهایی او را هم رفع می کند . هر روز می توان مواد صبحانه، ناهار و یا شام را تغییر داد . این که هر روز صبح کودک شیر و نان بخورد، طبیعی است که موجب بی اشتهایی او می شود . برای مثال می توان یک روز کره، روز دیگر پنیر و در روزهای دیگر، تخم مرغ، آب میوه، عسل و . . . در صبحانه کودک گذاشت .

بعضی از پدرها و مادرها چون خودشان به عنوان مثال هویج و یا کدو دوست ندارند، این مواد را به کودکان نیز نمی دهند . انواع سبزی ها برای کودک مفید است و از همه آن ها می توان در غذاهای مختلف استفاده کرد .

به دلایل مختلف، گروهی از کودکان بعضی از مواد غذایی را دوست ندارند . ممکن است کودکی سیب زمینی، هویج، یا لوبیا را دوست نداشته باشد . مراقب کودک باید دقت کند که آیا این دوست نداشتن یک عادت غلط است یا واقعا میل به خوردن آن ندارد . اگر پس از بررسی های دقیق متوجه شدید که کودک یک ماده غذایی مثلا سیب زمینی را دوست ندارد، بهتر است از دادن آن ماده غذایی برای مدتی صرف نظر کنید و کودک را مجبور به خوردن آن نکنید . برای مثال کودکانی که از برنج زیاد استفاده می کنند بدنشان کمتر به سیب زمینی پخته نیاز پیدا می کند . یا کودکانی که زیاد گوشت می خورند کمتر از لوبیا استقبال می کنند . در حقیقت نیاز آن ماده غذایی به شکل دیگری تامین می شود .

بی اشتهایی روانی

بخش بزرگی از بی اشتهایی کودکان بیشتر جنبه روانی دارد . معمولا کودکانی که با یکی از اعضای خانواده خود مشکل دارند، به غذا بی میل می شوند . کودکانی که پدر و مادر مستبد دارند و یا از طرف اعضای خانواده خود اذیت می شوند بی اشتها می شوند . بعضی وقت ها نیز کودک از طریق ابراز بی میلی و یا غذا نخوردن قصد دارد نظر دیگران را به خود جلب کند . در این حالت مراقب کودک باید دقت کند و به شکل های مختلف به نیازهای کودک توجه نماید . بسیار غم انگیز است که کودک بخواهد از طریق غذا نخوردن جلب توجه کند .

تجربه یک مربی

یکی از کودکان کلاسم به نام «علی » که بسیار خوب غذا می خورد بعد از مدتی دچار نوعی بی اشتهایی شد . در صدد بر آمدم تا علت این مشکل را بفهمم، بعد از مدتی توجه و جست وجو در رفتار خانواده او، متوجه شدم که برادر کوچک علی به تازگی به حرف آمده است و حرف هایی جالب و بامزه می زند و در خانواده مرتب مورد توجه و تایید است و علی مدتی است که سعی می کند با تکرار حرف های برادرش توجه خانواده را به خودش جلب کند، اما بزرگ ترها او را دعوا کرده اند که چرا مسخره بازی در می آورد . علی چندین بار به شیوه های مختلف سعی کرده که با حرف ها و کارهایش توجه خانواده را جلب کند، ولی هیچ نوع موفقیتی به دست نیاورده است . تا این که از طریق بی غذایی و بد غذایی با موفقیت توجه خانواده را به خود جلب کرده است .

بخش دیگری از بی اشتهایی روانی کاملا ناخود آگاه است; یعنی رفتارهای تند پدر، مادر و مربی آن قدر آزار دهنده است که کودک به نوعی سعی می کند تحت هر شرایطی از بودن در کنار این افراد پرهیز کند و چون در زمان غذا خوردن این نزدیکی بیشتر می شود، کودک سعی می کند که کمتر سر سفره حاضر شود و اگر با اصرار والدین حاضر شود با خوردن اندکی غذا، فوری از سر سفره بلند شده و خود را از این موقعیت آزار دهنده نجات می دهد .

کلام آخر

غذا خوردن یکی از نیازهای اساسی کودکان است که باید به آن اهمیت دهید تا آن ها دچار ضعف جسمی و روحی نشوند و همیشه شاداب باشند .

 

 

 

م مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا

حتما ببینید

معجزات اسلام (روزه‌داری) و کشف دانشمند ژاپنی

معجزات اسلام (روزه‌داری) و کشف دانشمند ژاپنی کشف دانشمند ژاپنی؛ “روزه‌داری” باعث از بین رفتن …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *